Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Δεν χρειάζεται πια να «διορθώσετε» ένα παιδί που κλαίει!-Βασιλική Δασκαλάκη ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ


Είμαστε όλοι μας, προγραμματισμένοι από τη φύση να ανταποκριθούμε στα δάκρυα του μωρού μας, δίνοντας με μια λύση! Αυτό άλλωστε κάνει μια καλή μητέρα. Προσπαθούμε με φαγητό, φρέσκες πάνες, αγκαλιά ή ευχάριστο περιβάλλον που θα τα βοηθήσει να κοιμηθούν.
Ακόμα και τα νεογέννητα θα έχουν επεισόδια, μικρο κραυγάδων επειδή δεν μπορούν να λάβουν γάλα ή επειδή χρειάζονται κανένα υπνάκο..
Αρχικά, οι φωνές τους θα δείχνουν ως φυσιολογικές ανάγκες:
Πείνα
Κούραση
Φυσική δυσφορία που σχετίζεται με τη θερμοκρασία, τον πόνο, ή πόσο καθαρή είναι η πάνα τους.
Καθώς ο συναισθηματικός μας εαυτός τους μεγαλώνει, έτσι και η πολυπλοκότητα των αιτιών για τις οποίες ρέουν τα δάκρυα:
Εκνευρισμός
Πένθος , Απώλεια
Απογοήτευση
Πόνος
..και πολλα ακόμη..
Και καθώς τα δάκρυα αρχίζουν ειδικά ως νέοι γονείς, θα νιώσουμε σαν αποτυχημένοι
Τα συναισθήματα που προκύπτουν σε εμάς θα συνδέονται άμεσα με τις εμπειρίες μας - πώς οι γονείς ή οι τροφοί μας, μας είχαν ανταποκριθεί όταν είχαμε φώναξει για κάτι.. - καθώς επίσης και πόσο προχωρημένοι είμαστε στην ενσυναίσθηση μας.
Εάν λοιπόν βρισκόμαστε σε ένα σταθερό ψυχικό πλαίσιο, ενώ ικανοποιούνται οι δικές μας ανάγκες αγάπης και παραχόρησης, τότε είμαστε σε πολύ πιο πιθανό σημείο να καταλάβουμε τις φωνές των παιδιών μας - αν δεν προκαλούνται από λόγους που μπορούμε να διορθώσουμε, όπως η πείνα, η δίψα ή η κούραση - με συμπόνια και κατανόηση! Είμαστε έτοιμοι να ακούσουμε προσεκτικά, να αντικατοπτρίσουμε τα συναισθήματά τους, να παρηγορούμε με την παρουσία μας και με το έμπρακτο παραδειγμά μας.
Μερικά παραδείγματα στο πως αντιδρούν αρκετοί γονείς..
Θα παρουσιάσω την παραδοσιακό παιχνίδι του παιδιού με το σκύλο , στη συνέχεια θα σας πω για την υπόσχεση των γονέων μιας νέας κούκλας με ένα διαφορετικό χρώμα μαλλιών, ένα ταξίδι ίσως στο κατάστημα στο εγγύς μέλλον και στη συνέχεια θα προσφέρω το ζητούμενο/ αγαπημένο σνακ, μια δεύτερη, μια τρίτη και μια τέταρτη επιλογή..το αποτέλεσμα τις περισσότερες φορές είναι ο γονέας να παραιτηθεί, να χάσει την υπομονή του όταν κανένα από τα δάκρυα που κυλούσαν δεν σταμάτησαν.. ή έστω έχουν μειωθεί οι φωνές ώστοσο το παράπονο στο βλέμμα παραμένει με απορία..
Οι περισσότερες νεαρές μητέρες χωρίς ιδιαιτέρη εμπειρία προσωπικής ζωής έξω στο κοινονικό βίο να κατηγορούν τον εαυτό τους για το ότι δεν γνωρίζουν πώς να κάνουν το παιδί τους ευτυχισμένο. Αρχίζουν δε να ρίχνουν τις ευθύνες στο σύζυγό τους ζητώντας τους εξηγήσεις που δεν γνώριζε καν ότι αυτά τα μικρά περιστατικά ενδεδειγμένης συμπεροφορά προς το παιδί είναι ικανά να διαταράξουν και στη σχέση μεταξύ τους ή στη χειρότερη ότι επρόκειτο για τη μετάδοση λανθασμένων γονιδίων στους απογόνους!
Προσθέτωντας ευθύνες τους γονείς τους, ότι δεν τους διδάξαν πώς να ανταπεξέλθουν στις δικές τους διαθέσεις, απαιτήσεις τότε.Ο τρόπος με τον όποιο έχουν εκπαιδεύσει τον εαυτό τους όσον αφορά την έκφραση του συναισθήματος, της προσοχή χωρίς εμπλοκή με το άμεσο περιστατικό ( ανησυχία του παιδιου π.χ.) έχοντας μια διαφορετική προσέγγιση τους καθιστά απροετοίμαστους..
Ας υποθέσουμε, για λόγους διευκόλυνσης, ότι το σενάριο είναι το ίδιο.
Το παιδί ξεκινά με απογοητευμένα δάκρυα, συνήθως συνοδευόμενα από μια φωνή απογοήτευσης.
"Θέλω ένα σκυλάκι τώρα!"
Προσφέρουμε το σκυλάκι που πήγαμε και το αγοράσαμε, τα δάκρυα συνεχίζονται..Αναγνωρίζουμε λοιπόν ότι η συζήτηση με το παιδί μας δεν έχει καμία απολύτως σχέση με τα ζωάκια..Διότι πολύ απλά, αν το παιδί μου θέλει ένα παιχνίδι, ξέρει ότι μπορεί να το πάρει το ίδιο χωρίς να προβεί σε κλάμα.. θα το ζήτησει με απλές λεξούλες
Αντιλαμβάνεται ο γονέας ότι το παιδί ζητά να ''ξεφορτωθεί'' τα συναισθήματα που δεν καταλαβαίνει ή που δεν ευθύνεται το ίδιο ενώ του έχουν προσκολλήσει οι μεγαλύτεροι του για διαφόρους λόγους άσχετους προς εκείνο και τη δεδομέμνη στιγμή ή στην τελική δεν μπορεί να έχει λόγια για να περιγράψει.
"Θέλω μια κούκλα με τα μαλλιά του ουράνιου τόξου 7χρώματα δηλαδή.."
"Το ξέρω γλυκιά μου! Λυπάμαι πολύ, που μόνο με σκούρα καστανά μαλλιά βρήκα!
Περισσότερα δάκρυα, πιο παθιασμένη έκφραση συναισθημάτων πλεον.
"Θέλω να πάω στο κατάστημα, να αγοράσω ένα καινούργιο φορτηγό."
" Το ξέρω."
Τα δάρκυα συνεχίζουν ...
"Θέλω ένα μπισκότο."
Θα φάμε λίγο αργότερα»
Όπως καταλαβαίνουμε οι λόγοι μπορεί να είναι πολλαπλοί και οι βαθύτερες αιτίες διαφορετικές κάθε φορά. Όμως οι περισσότερες μητέρες ''πασαλείβουν'' τα αίτια δίνοντας μια πρόχειρη λύση καλύπτοντας τις αναγκες του παιδιού τους υπερκαλύπτοντας πρωτίστος και τις δικές τους ατέλειες, αναζήτησεις..
Τουτέστιν, οι ημιτελής ενιλικοι κουβαλώντας πάντοτε το ίδιο λάθος, την ίδια μοίρα άδικως!!

Βασιλική Δασκαλάκη ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ
Πτυχ. ΠΑΝΤΕΙΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ.
Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ενώθηκαν με τα δεσμά του γάμου η Βασιλική με τον Γιάννη

Δύο μετεωρίτες έπεσαν σχεδόν δίπλα από τη Λαμία και δείτε τι έγινε!